Należąca do króla czekolady Wedla kamienica stanęła w 1936 r. Została ona zaprojektowana przez Juliusza Żórawskiego (znanego również z takich projektów jak kino Atlantic czy też kamienica przy ul. Krętej) dla Jana Wedla.
Budynek wyróżnia zaokrąglony narożnik i charakterystyczna kratownica na dachu osłaniająca pierwotnie istniejący tutaj taras. Na kratownicy znajdowało się charakterystyczne logo firmy E. Wedel. Bryła domu opierała się na słupach a parter budynku był niezabudowany. Było to jeszcze widoczne do lat 70. Na rogu znajdował się sklep ze słodyczami, którego wyposażenie przetrwało do dnia dzisiejszego.
Budynek zyskał miano jednego z najwybitniejszych dzieł architektury Warszawy lat 30 i jest podręcznikowym przykładem polskiego funkcjonalizmu. Jego bryła przypomina statek dryfujący w przestrzeni miejskiej.
Kamienicę ozdobiono dziełami malarstwa i rzeźby. W ogródku na podwórzu stała fontanna z kozicami autorstwa Stanisława Tomaszewskiego. W holu Zofia Stryjeńska namalowała "Taniec góralski". Na rogu budynku znajdowała się metalowa płaskorzeźba przedstawiająca tygrysa.
Jeszcze niedawno na ścianach budynku widoczne były ślady pocisków z czasów Powstania Warszawskiego. W 2008 budynek został poddany generalnemu remontowi współfinansowanemu przez miasto st. Warszawa. Remont objął elewację, wzmocnienie balkonów i konserwację płaskorzeźby przedstawiającej tygrysa znad wejścia do narożnego sklepu. Wywołał on liczne kontrowersje.
